Bu bölümde, Said Nursî, Kastamonu Lâhikası’nda yer alan Takvâ Mektubu’nda ahirzamanda takvânın önemini vurgulamaktadır. İmandan sonra en büyük esasın takvâ ve amel-i salih olduğunu ifade eder. Ancak fitnelerin arttığı bu dönemde, günahlardan sakınmak yani takvâ, öncelikli bir kurtuluş yolu olarak gösterilir.
Amel-i salih nedir?
Amel-i salih, Allah’ın emir dairesinde hareket etmek ve hayırlı işler yapmaktır.
Takvâ nedir?
Takvâ, menhiyattan ve günahlardan sakınmaktır. Özellikle kebairden uzak durmak, takvânın temelidir.
Bu mektup gayet ehemmiyetlidir.
Aziz, sıddık kardeşlerim; Bugünlerde, Kur’ân-ı Hakîmin nazarında, imandan sonra en ziyade esas tutulan takvâ ve amel-i salih esaslarını düşündüm. Takvâ, menhiyattan ve günahlardan içtinab etmek; ve amel-i salih, emir dairesinde hareket ve hayrat kazanmaktır. Her zaman def-i şer, celb-i nef’a râcih olmakla beraber, bu tahribat ve sefahet ve câzibedar hevesat zamanında bu takvâ olan def-i mefasid ve terk-i kebair üssü’l-esas olup büyük bir rüçhaniyet kesb etmiş. Bu zamanda tahribat ve menfî cereyan dehşetlendiği için, takvâ bu tahribata karşı en büyük esastır. Farzlarını yapan, kebireleri işlemeyen, kurtulur. Böyle kebair-i azîme içinde amel-i salihin ihlâsla muvaffakiyeti pek azdır.
