Bu bölümde, Said Nursî, Kastamonu Lâhikası’nda yer alan Takvâ Mektubu’nda ahirzamanda takvânın önemini vurgulamaktadır. İmandan sonra en büyük esasın takvâ ve amel-i salih olduğunu ifade eder. Ancak fitnelerin arttığı bu dönemde, günahlardan sakınmak yani takvâ, öncelikli bir kurtuluş yolu olarak gösterilir.
Bu bölümde, Said Nursî, Sözler adlı eserinin Yirmi Sekizinci Söz kısmında haşr-i cismanî meselesini açıklamaktadır. Cennette yalnız ruhî değil, cismanî lezzetlerin de bulunacağını ifade eder. Bu nedenle bedenin yeniden dirilmesi, yani haşr-i cismanî, İlâhî hikmet gereği zaruridir.
Bu bölümde, Said Nursî, Sözler adlı eserinin Konferans kısmında, modern dönemde iman esaslarının hedef alınmasını ele almaktadır. Bu asırda din karşıtı akımların öncelikle imanın temel prensiplerini zayıflatmayı amaçladığını ifade eder. İmana yönelik fikrî ve kültürel saldırıların farklı yöntemlerle yürütüldüğünü belirtir.
Ahirzamanda Mehdi’nin geleceğine dair sahih rivayetler bulunduğunu belirtir; ancak bu dönemin “şahıs zamanı değil, cemaat zamanı” olduğunu vurgular. Islahın, bir şahıstan ziyade cemaatin şahs-ı manevîsiyle gerçekleşeceğini ifade eder.
Bu bölümde, Said Nursî tarafından kaleme alınan Lem’alar eserinin Yirmi Birinci Lem’a kısmında ihlâsın önemi anlatılmaktadır. İhlâs, uhrevî hizmetlerde en büyük kuvvet ve en makbul ibadet esası olarak tanımlanır. Mü’min, insanların ne dediğine değil, Allah’ın rızasına odaklanmalıdır.
Bu bölümde, Said Nursî’nin Van’da bulunduğu dönemde çıkan isyanlara neden katılmadığı anlatılmaktadır. Kendisine destek talebi gelmesine rağmen, Müslümanların birbirine kılıç çekmemesi gerektiğini vurgulamış ve irşad yolunu tercih etmiştir. Bu olay, zulüm karşısında hikmetli duruşun önemini gösterir.
Otuzuncu Lem’a’nın İkinci Nükte’sinde, insanın israf, zulüm ve nezafetsizlikle kâinatın temel kanunlarına muhalefet ettiği ifade edilir. Bediüzzaman Said Nursî’ye göre iktisat, adalet ve temizlik kâinatın düsturudur; bunlara aykırı hareket eden insan manen mesul olur.
Risale-i Nurların zuhuru, Bediüzzaman Said Nursî’nin Barla hayatı döneminde kaleme aldığı ve iman hakikatlerini izah eden eserlerin ortaya çıkış sürecini ifade eder. Bu dönem, Risale-i Nur Külliyatı’nın telif edilmeye başlandığı en önemli safhadır.
