Risale-i Nur’da Mesnevi-i Nuriye’de anlatıldığına göre ölüm insan için en büyük nasihattir. Çünkü kabir, ahiret âlemine açılan bir kapıdır. Bu kapının arka tarafı rahmet, ön tarafı ise azap olabilir. İnsan ölüm gerçeğini düşünerek dünyaya aldanmamalı, ahiret için hazırlanmalıdır.

Allah’ın kudreti sonsuzdur. Risale-i Nur’da ifade edildiği gibi, bir baharı yaratmak bir çiçek kadar kolaydır. Aynı şekilde Cenneti yaratmak da Allah için zor değildir. Her gün, her yıl ve her asırda yaratılan sayısız varlıklar, Allah’ın sınırsız kudretine şahitlik eder ve fâni dünya yerine bâki bir Cennet’in insanı beklediğini gösterir.

Nefsin terbiyesi ve tezkiyesi, sünnete uymak, farzları yerine getirmek ve büyük günahlardan sakınmakla gerçekleşir. Risale-i Nur’da ifade edildiği gibi en kısa yol, Peygamber Efendimizin sünnetine ittiba etmek ve ibadetleri ihlasla yerine getirmektir. Özellikle namazı tadil-i erkânla kılmak ve tesbihat yapmak nefsi disipline eder.

Gıybet, bir Müslümanın arkasından hoşlanmayacağı şeyleri söylemektir. Kur’ân, bu günahın çirkinliğini anlatmak için gıybeti “ölü kardeşinin etini yemek” gibi son derece tiksindirici bir benzetmeyle ifade eder. Risale-i Nur’da Yirmi İkinci Mektup’ta bu âyetin gıybeti altı farklı açıdan şiddetle yasakladığı açıklanır.

“Madem Allah var, her şey var” ifadesi, Allah’ın ezelî ve ebedî hayat sahibi olduğunu ve bütün varlıkların O’nun varlığıyla anlam kazandığını anlatır. Risale-i Nur’da bu hakikat, Allah’ın Hayy (daima diri) ismiyle açıklanır. Allah’ın hayatı sonsuz ve bâkî olduğu için bütün kâinat O’nun varlığıyla değer kazanır.

Peygamber Efendimizin (sav) mucizelerinden biri, az miktardaki yiyeceğin çok sayıda insana yetmesidir. Risale-i Nur’da anlatıldığına göre iki avuç hurma veya dört avuç yemekle onlarca hatta yüzlerce kişi doyabilmiştir. Bu olaylar sahabelerin huzurunda gerçekleşmiş ve birçok güvenilir kişi tarafından farklı rivayet yollarıyla nakledilmiştir.

Ahirzamanda en mühim görev, taklidî imanı tahkikî imana çevirmektir. Çünkü bu zamanda dalalet ve şüphe rüzgârları şiddetlidir. Tahkikî iman ise sarsılmaz bir kuvvettir ve en güçlü fikrî saldırılar karşısında bile sönmez.

İman, insanı Allah’a nisbet eden bir bağdır ve bu nisbet sayesinde insana yüksek bir değer kazandırır. … İman Neden Nur, Küfür Neden Karanlıktır?Read more

Kâinatı tek bir nizam içinde idare eden yalnız Allah’tır. Yağmuru indiren, toprağı rızık hazinesi yapan ve semâ ile zemini insanın hizmetine veren O’dur. Yirmi Beşinci Söz’de bu hakikat, şükrün neden sadece Allah’a ait olduğunu gösteren delillerle açıklanır.

İman, insanın hem kendi varlığını hem de kâinatı anlamlandıran bir nurdur. Yirmi Üçüncü Söz’de iman sayesinde geçmiş ve geleceğin karanlık olmaktan kurtulduğu ifade edilir. İman, varlık üzerindeki ilahî manaları okutan bir ışık gibidir.