Fesad zamanında sünnete tutunmak, Peygamber Efendimizin (sav) hadisinde bildirildiği üzere büyük bir sevaba vesiledir. Lem’alar adlı eserin 11. Lem’a’sında nakledilen hadise göre, ümmetin bozulduğu zamanda sünnete sarılan kimseye yüz şehid sevabı verileceği müjdelenmiştir. Bu, bid’aların yayıldığı dönemlerde sünnete ittibânın ne kadar kıymetli olduğunu gösterir.

Miraç hadisesi, Peygamber Efendimizin (sav) Cenab-ı Hak ile mükâlemesini ifade eden ulvî bir mucizedir. Sözler adlı eserin 31. Söz’ünde Miraç’ın, erkân-ı imaniyeden sonra gelen bir netice olduğu ve iman esaslarından kuvvet aldığı belirtilir. Bu nedenle Miraç, imanı kabul etmeyenlere doğrudan ispat konusu yapılmaz.

Miraç hadisesinde Peygamber Efendimiz (sav), Cenab-ı Hak ile doğrudan mükâleme etmiştir. Sözler adlı eserde On İkinci Söz’ün Dördüncü Esası, Kur’ân’ın bütün kelâmlar üzerindeki ulviyetini ve İlâhî kelâm oluşunun hakikatini temsillerle açıklar. Bu mükâleme, vahyin en yüksek derecesi olarak gösterilir.

Risale-i Nur’a göre gökte ve yerde her şey, Allah’ın ism-i Hafîz’i ve Rububiyet-i Âmmesi ile kaydedilir. İnsan amelleri ve fiilleri de muhasebe altındadır; adalet terazisinde tartılır ve şayeste cezâ veya mükâfat alır. Ahiret, bütün bu muhasebenin neticesini ortaya koyacaktır.

Hayat Allah’ın yaratmasıyla mıdır?
Evet. Risale-i Nur’a göre hayat, kudret-i Rabbaniyenin en parlak mucizesidir. Hayat; vahdaniyetin en kuvvetli delili ve tecelliyat-ı Samedaniyenin en berrak aynasıdır. Hayatın varlığı, Allah’ın birliğini açıkça gösterir.

Risale-i Nur’a göre birçok sıkıntının temelinde iman zaafiyeti bulunur. On İkinci Mektup’ta, iman meselelerinin münakaşa ile değil tahkik ile anlaşılması gerektiği vurgulanır. Kader ve cüz-i ihtiyarî hakikatleri doğru anlaşılmadığında insan hem fikrî hem ruhî sıkıntı yaşayabilir.

Bediüzzaman, bir dönem siyasete girerek dine hizmet etmeyi denemiş; ancak bu yolun şüpheli, müşkilâtlı ve ihlası zedeleyici olduğunu görerek siyasetten çekilmiştir. 16. Söz’de, siyasetin çoğu zaman yalancılık ve hatara açık bir alan olduğu ifade edilir.

Allah’a tevekkül eden için Allah kâfidir. Çünkü O, Kâmil-i Mutlak, Vâcibü’l-Vücud ve Ganiyy-i Muğnîdir. Tevekkül eden kişi, melce’ ve mence’ olarak yalnız Allah’a dayanır; böylece fânî sebepler yerine bâkî bir Kudret’e itimat etmiş olur.

Ahirzamanda insanlar, özellikle gençler, hissiyat ve heveslerinin etkisiyle günahlara mahpus olabilirler. On Üçüncü Söz’de, gençlik damarının akıldan ziyade hisleri dinlediği ve bir dakika hazır lezzet için uzun hapis elemlerinin göze alındığı anlatılır. Bu yüzden hakikî teselliye ve iman derslerine şiddetle ihtiyaç vardır.

Gençlik süratle geçer çünkü insan ömür yolculuğunda ihtiyarlığa doğru hızla ilerler. Yirmi Altıncı Lem’a’nın Üçüncü Rica’sında, gençlik gecesinden ihtiyarlık sabahına uyanış anlatılır ve insanın bedeninin her gün kabre doğru yaklaştığı hakikati hatırlatılır.