Kâinatta yapılan duaların kabul edilmesi, onları işiten ve icabet eden bir Mücîb’in varlığını gösterir. Tohumların istidat lisanıyla, hayvanların ihtiyac-ı fıtrî ile ve muztarların ıztırarî lisanla yaptığı dualar gözle görülür şekilde kabul edilmektedir. Bu umumi icabet, Rahîm ve Kerîm bir Hâlık’a delildir.
Duaların kabul edilmesi neyi ispat eder?
Duaların umumî kabulü, onları işiten ve karşılık veren bir Mücîb’in varlığını gösterir.
İstidat lisanıyla dua ne demektir?
Bir tohumun ağaç olma kabiliyetiyle yaptığı yaratılış talebidir.
Iztırarî dua neden güçlüdür?
Çünkü çaresizlik halinde yapılan samimi yakarış, doğrudan ilahî rahmete yönelir.
İstidat lisanıyla bütün tohumlar tarafından; ve ihtiyac-ı fıtrî lisanıyla bütün hayvanlar tarafından; ve lisan-ı ıztırarî ile bütün muztarlar tarafından edilen duaların makbuliyetidir. İşte, bu nihayetsiz duaların bilmüşahede kabul ve icabeti, herbiri vücuba ve vahdete şehadet ve işaret ettikleri gibi, mecmuu, büyük bir mikyasta, bilbedâhe, bir Hâlık-ı Rahîm ve Kerîm ve Mücîbe delâlet eder ve baktırır.
